Omurga ve omuriliğin gelişimini etkileyen doğuştan bir doğum kusurudur. Gebeliğin erken dönemlerinde bebeğin beynini ve omuriliğini geliştirmek için oluşan nöral tüpün düzgün kapanmaması sonucu ortaya çıkar. Spina bifida hastalığı, omurgada omuriliğe ve sinirlere zarar verebilecek bir boşluk veya açıklık ile sonuçlanır.

Spina Bifida Hastalığı Sonrası

Bebeklerde doğumsal spina bifida durumunda, doğumdan hemen sonra ameliyat yapılabilir. Ameliyat, omuriliği ve beyin sapını sıvıyı kontrol eden bir şant geçirmeyi başarır. Şant, beyin ve omurilik sıvılarını beyin ve omuriliğin diğer bölümlerine yönlendirerek beyin görevlerini yerine getirir.

Spina bifida tedavisi, yaşa ve çeşidine bağlı olarak değişkenlik gösterir. Fizik tedavi, solunum veya çıkış giderleri için ilaçlar ve ameliyat gibi tedavi çeşitleri bulunmaktadır. Rehabilitasyon, özellikle omurga bölgeleri kasları için egzersizlerin yanı sıra özel araçlar ve cihazlar da kullanılabilir.

Spina Bifida HastalığıTedavi süreci, spina bifida tipine, genetik faktörlere ve genel sağlık oranlarına bağlı olarak değişir. Spina bifida hastalarının bakımı genellikle bir multidisipliner yaklaşımı içerir ve bu yaklaşım nöroloji, üroloji, ortopedi, fizik tedavi ve diğer sağlık uzmanlarını kapsar.

Spina Bifida Çeşitleri ve Nedenleri

Spina bifida okültası: Omurganın açılmadığı en hafif formudur ve belirtileri genellikle hafif veya hiç yoktur. Bu tür spina bifida hastalığı olan kişiler genellikle normal bir yaşam sürdürürler.

Meningosel: Bu formda, omurganın bir kısmı açıktır ve zarlar (meninksler) omurganın dışına doğru şişer. Bu durumda belirtiler genellikle hafif olup, cerrahi müdahaleyle tedavi edilebilir.

Miyelomeningosel: Bu, spina bifida’nın en ciddi formudur. Omurganın açık olduğu ve sinirlerin ve omuriliğin dışarı çıktığı durumdur. Bu durumda, çocuklarda sinir hasarı ve omurilik hasarı görülebilir, ciddi engelliliklere neden olabilir. Miyelomeningosel, genellikle doğumdan önce cerrahi müdahale ile tedavi edilebilir.

Bu hastalığa sebep olan etkenler bulunmaktadır. Örneğin; bazı genetik bozukluklar, spina bifida riskini artırabilir. Özellikle, folik asit metabolizması ve folat eksikliği ile ilişkili olan bazı genlerin spina bifida riskini artırdığı düşünülmektedir.

Bazı çevresel faktörler, spina bifida riskini artırabilir. Bunlar arasında hamilelik sırasında annenin yetersiz beslenmesi, hamilelik sırasında bazı ilaçların kullanımı, bazı enfeksiyonlar, aşırı alkol tüketimi ve sigara içimi yer alır. Omuriliğin erken gelişim aşamasında, omurganın çevresindeki hücrelerin tam olarak farklılaşmadığı düşünülmektedir.

Bu hücrelerin normal gelişimi, omurganın tamamen kaplanmasına izin vermez, bu da spina bifida oluşumuna neden olabilir. Ayrıca bu rahatsızlık; diğer sağlık durumları ile de ilişkili olabilir. Örneğin, şeker hastalığı olan annelerde spina bifida hastalığı riski daha yüksek olabilir.